Pałac Biskupów Krakowskich
Dorota Czesak, Przewodnik Góry Świętokrzyskie
Przewodnik po Górach Świętokrzyskich Dorota Czesak
Dorota Czesak - Licencjonowany przewodnik terenowy po Górach Świętokrzyskich
Puszcza Jodłowa - przewodnik Góry Świętokrzyskie
Góry Świętokrzyskie przewodnik. Dorota Czesak
Świętokrzyskie przewodnik. Dorota Czesak
Przewodnik po regionie świętokrzyskim
Przewodnik po regionie Świętokrzyskim - Dorota Czesak
Przewodnik po regionie Świętokrzyskim - Dorota Czesak
Dorota Czesak - Przewodnik Kielce
Pilot wycieczek Góry Świętokrzyskie

Przewodnik Góry Świętokrzyskie, pilot wycieczek Kielce, Dorota Czesak

DOROTA CZESAK:

Licencjonowany terenowy przewodnik po Województwie Świętokrzyskim.


Pilot wycieczek krajowych
i zagranicznych.


Języki: polski, angielski

Kontakt:

ul. Jagiellońska 35/39
25-606 Kielce

tel.: 692-390-623
e-mail: d.czesak@wp.pl

województwo świętokrzyskie

3. Kuźnia świętokrzyskich smaków (Dzień Świętokrzyskiej Truskawki w Bielinach, Święto Śliwki w Szydłowie, Sandomierski Szlak Winny, Sandomierski Szlak Jabłkowy, Świętokrzyska Kuźnia Smaków).

Któż z nas nie lubi podczas podróży skosztować lokalnych produktów kulinarnych czy regionalnych trunków. Turystyka kulinarna na świecie jest jedną z najdynamiczniej rozwijających się gałęzi tego przemysłu.  W celu pokazania niezwykłego bogactwa kulinarnego naszego terenu do Świętokrzyskiej Kuźni Smaków włączyliśmy dodatkowo: Sandomierski Szlak Winny (liczący ok. 70 km), Sandomierski Szlak Jabłkowy (liczący ok. 400 km) oraz dwa wydarzenia o zasięgu wojewódzkim – Święto Śliwki w Szydłowie oraz Dzień Świętokrzyskiej Truskawki w Bielinach.

Kulinarną wędrówkę przez ziemię świętokrzyską można rozpocząć i zakończyć w dowolnie wybranym punkcie. Najwcześniej dojrzewają truskawki, dlatego też proponujemy rozpocząć kulinarną ucztę w Bielinach. W miejscowości tej, położonej na południowych stokach Łysogór, co roku w pierwszą niedzielę czerwca odbywa się Dzień Świętokrzyskiej Truskawki. W trakcie tego festiwalu można skosztować rozmaitych przysmaków z truskawką w roli głównej. A owoc ten może być wykorzystany w każdym rodzaju potraw i pozwala na stworzenie prawdziwych kulinarnych kreacji. Degustację można zacząć od rolady truskawkowej, poprzez mus truskawkowy, na truskawkowej nalewce kończąc. O wyjątkowych walorach owocu hodowanego na polach wokół Bielin niech zaświadczy wpisanie bielińskiej truskawki w 2009 roku na ministerialną listę produktów tradycyjnych.

Z Bielin udajemy się na ziemię sandomierską, gdzie królują sady i winnice. Tradycje winiarskie Sandomierszczyzny sięgają XIII wieku i związane są z pojawieniem się na tym terenie zakonników: Cystersów w Koprzywnicy oraz Dominikanów w Sandomierzu. Zakonnicy pierwotnie produkowali wino mszalne na własne potrzeby, z czasem poszerzając działalność o eksport wina gronowego. Jedną z najstarszych winnic w regionie jest winnica Świętego Jakuba w Sandomierzu, w którym obecnie działa centrum edukacyjne projektu winiarskiego, mające na celu jest odtworzenie tradycji winiarskich regionu. W skład Sandomierskiego Szlaku Winnego wchodzą następujące piwnice: Winnica nad Jarem, Winnica Gołębiewskich na Zawrociu oraz Winnica Faliszowice. Dwie pierwsze proponują udział w degustacji produkowanych na miejscu wyrobów.

Podążając dalej owocowym szlakiem ziemi sandomierskiej wkraczamy na szlak jabłkowy. Jest to unikatowa, prawie 200-kilometrowa trasa turystyczna, prowadząca przez najpiękniejsze zakątki Sandomierszczyzny. Można podzielić ją również na krótsze odcinki i bez problemu przemierzyć pieszo lub rowerem. Trasa wiedzie przez gospodarstwa sadownicze, agroturystyczne, winiarskie oraz pasieki. Zaprojektowana została z myślą o turystach, którzy chcą zanurzyć się w wielowiekowych tradycjach kulinarnych regionu. Na szlaku skosztujemy miodów z przydomowych pasiek, spróbujemy domowych przetworów oraz zobaczymy, jak powstają wyroby rękodzieła ludowego. Hasłem promocyjnym szlaku jest „3 x A”, czyli przemierzanie szlaku „Apetycznego”, „Artystycznego” i „Aktywnego”. W ofercie szlaku jest również możliwość zostania studentem „Zielonej szkoły z jabłkiem”, czyli udziału w cyklu warsztatów tematycznych z jabłkiem w roli głównej.

Po prawdziwej kulinarnej uczcie z Wyżyny Sandomierskiej kierujemy się na zachód, w okolice Szydłowa, na doroczne Święto Śliwki. Prawdziwa moda na uprawę śliwki nastała na tych terenach około 10 lat temu. Obecnie w gminie funkcjonuje ponad 800 hektarów sadów, w których uprawia się ok. 40 odmian śliwy, z czego najpopularniejsze są odmiany deserowe. Ze względu na rosnącą popularność upraw władze gminy postanowiły uhonorować swoją śliwkę i zorganizować jej iście królewskie święto, celebrowane nieprzerwanie już przez 17 lat. Podczas uroczystych obchodów śliwka i metody jej przetwarzania są najważniejszymi tematami spotkań i rozmów. Jeszcze w latach 50-tych XX wieku śliwki suszono na tym terenie tradycyjną, sięgającą co najmniej XIX wieku metodą, zwana „suszeniem na laskach”. Kopano wówczas w ziemi doły na palenisko, nad którymi ustawiane były ażurowe tace, służące do wykładania owoców. Współcześnie otwory w ziemi zastąpiły małe budynki, przypominające nieco kształtem szafy z ażurowymi szufladami, wypełnionymi suszącymi się śliwkami. Przy zastosowaniu tej technologii proces suszenia najbardziej efektywnie przebiega w wyżej położonych szufladach. Trwa on około 48 godzin i wymaga dużego nakładu pracy. Śliwki powinny być przynajmniej dwa razy dziennie przebrane, a te, które już przeschły, należy przełożyć na wyższe półki, pozostawiając mokre owoce w dolnych partiach konstrukcji. Kluczową sprawą jest dozowanie ognia. Zbyt duży płomień sprawi, iż śliwki się spalą, a nie wysuszą. W tej chwili o śliwach z Szydłowa śmiało można powiedzieć, iż są lokalnym złotem skarbem, który coraz częściej przerabiany jest również na śliwowicę. Do Łącka, gdzie produkuje się tradycyjną śliwowicę łącką co roku trafia prosto z Szydłowa kilkadziesiąt ton świeżych, najlepszej jakości owoców.

Będąc w województwie świętokrzyskim, oprócz owoców, koniecznie należy skosztować produktów z regionalnej listy produktów tradycyjnych. Aby znaleźć się w tym doborowym towarzystwie artykuły spożywcze musiały posiadać określone pochodzenie geograficzne, lub być wytwarzane tradycyjną metodą. Producenci wyrobów tradycyjnych i lokalnych, oprócz zastrzeżenia nazwy na opakowaniach mogą używać następujących symboli: Chronione Oznaczenie Geograficzne, Chroniona Nazwa Pochodzenia, Gwarantowana Tradycyjna Specjalność, które świadczą o wyjątkowości produktu. Na liście świętokrzyskich produktów tradycyjnych znalazło się kilkadziesiąt pozycji, m.in.: burocorz bogoryjski, czyli chleb o ciemnobrązowej skórce, którego kluczowym składnikiem są buraki cukrowe; chmielnicka gęś pieczona; czerkieska mąka orkiszowa; dzionie rakowskie, czyli kiszka upieczona w naturalnym jelicie wieprzowym lub wołowym; fitka kazimierska, czyli zupa na wywarze mięsnym z ziemniakami i pokrojonymi w kostkę warzywami, wraz z podsmażoną cebulą, skwarkami słoniny oraz kaszą jęczmienną; kamicia moskorzewska, czyli nalewka miętowa o intensywnym, miętowym smaku i zapachu; opatowickie wino chlebowe, które swój wyjątkowy smak zawdzięcza krystalicznie czystym ujęciom wody mioceńskiej.

Wobec takiego bogactwa kulinarnego pozostaje nam jedynie życzyć odwiedzającym nasz region turystom niezapomnianych wrażeń smakowych oraz smacznego!

Pogoda Kielce z serwisu


Zapraszam Dorota Czesak Przewodnik Wycieczek Góry Świętokrzyskie